De Amerikaanse trompetist Chris Botti toeterde er lustig op los bij mensen als Paul Simon en Sting en is is al jaren aan een solocarriere bezig. Maar in Europa is hij nog steeds niet echt een bekende naam. Hij wordt wel eens met oud gediende Chet Baker vergeleken vanwege zijn lyrische stijl en zijn goede looks maar ook Miles Davis is een grote invloed. Voor Europese oren mag dit misschien een beetje te afgelikt zijn vanwege te jazz-poppy, maar ik moet toegeven: hier lust ik wel warme soep van. Grotendeels instrumentaal werk dat varieert van "funky- funky" over "late night" sfeertjes die niet zouden mistaan in erotische films want dit is echt wel zwoel. Deze "first wish" was zijn debuut maar inmiddels heeft hij al een waslijst van cd's op zijn naam staan waarop als vocale gasten o.a. Sting en Edie Brickel te horen zijn (vrouw van Paul Simon en uiteraard ook als zangeres actief en in 2008 terug actief met de groep Heavy Circles).
